Wieża Błaznów

Mnie też najbardziej podobał się "Czarnoksiężnik..." - tak po prawdzie to "Najdalszy brzeg" mnie znudził.

Waldemar Łysiak Kielich. He, he, i pomyśleć, że wydane to było na rok przed Brownowym Kodem da Vinci. ;P Sama tematyka widoczna po tytule, chociaż dopiero w połowie książki pojawia się cokolwiek na temat Graala - dotychczasowa fabuła to dość ciekawa historia żołnierza, potem członka tajnych służb, a następnie prywatnego detektywa w wyimaginowanym państwie. Druga połowa to już konfabulacje itd., aż zbyt sensacyjnie się robi. No i kościół w Roslyn też mamy. ;]

Nawiązując jeszcze do "Ziemiomorza" - mnie się chyba najbardziej podobały jednak "Grobowce...", a dopiero później "Czarnoksiężnik". Następne tomy, szczegółnie od czwartego, są już znacznie słabsze. A tak poza tym jednak wolę Le Guin w wersji sf :)

Tutaj można przeczytać opinie o książkach przeczytanych przeze mnie w grudniu. Obyło się bez jakiś większych zachwytów, raczej wyższe poziomy stanów średnich, choć i trochę wtopa się trafiła.

Skończyłam Bajki dla dorosłych i zostałam bardzo pozytywnie zaskoczona. opowiadanie Kossakowskiej okazało się jednym z najlepszych w całym zbiorze. Teraz kończę Potworny regiment :)

O rany, no co z wami? Cintryjka to samo... Przecież to jest boskie, wspaniałe, świetne opowiadanie. :P

Szaleństwo - Roland Jaccard
oraz
Schizofrenia - Antoni Kępiński

Tematyka niezmiernie mnie interesująca. Trochę rysu historycznego, trochę diagnostyki, objawów, metod leczenia. Napisane całkiem przystępnym językiem, nawet taki laik jak ja nie ma problemów ze zrozumieniem tekstu.
Nie wspominając o minach osób, którym w odpowiedzi na głupie pytanie "co czytasz?", pokazuję okładkę. Bezcenne. ; ))

Gee, dlaczego wcześniej nie wpadłem na to, żeby rozsyłać po rodzinie list do Św. Mikołaja z listą książek? Pod choinką znalazłem w sumie kilkanaście pozycji, w tym trzy ostatnie nieprzeczytane Dukaje (Córkę łupieżcy, Extensę i W kraju niewiernych), drugą i trzecią część trylogii Millennium, nowego Stasiuka, biografię Kaczmarskiego To moja droga, Nefrytowy różaniec Akunina czy nową powieść Sosnowskiego. A przecież wcześniej dostałem też Peanatemę.
I jedyny problem jest taki, że odkąd zacząłem jeździć do pracy samochodem, dramatycznie skurczył mi się czas na czytanie, wcześniej codziennie było pół godzinki w czasie lunchu i minimum 45 minut w tramwaju w drodze powrotnej (bo do pracy i tak jechałem z małą). Teraz został tylko lunch i późny wieczór. :)

O jejku jej!!!
Drodzy panowie, uczcie się kończyć od Anny Brzezińskiej! Letni deszcz. Sztylet to IMHO najlepszy tom zamykający serię, jaki czytałam. No dobra, trochę bardziej usatysfakcjonowałoby mnie kilka trupów. Nie od dziś wiadomo, że nie lubię happy endów;)

"Miecz i kwiaty"..Obie części (coś mi się wydaje, że będzie trzecia) Polecam...

Także polecam. Mnie się podobało, mojej Havrenie podobało się bardzo. Mortka bardzo ładnie rozwija swoje umiejętności pisania. A część trzecia będzie co w pewnym sensie ratuje dość żałosne zakończenie tomu II.

Może nie tyle żałosne, co typowe...niestety...Ale akcja z "Diabłem" mnie rozwaliła...Zupełnie się tego nie spodziewałem....

Czytam nowego Ziemiańskiego, czyli "Ucieczkę z Festung Breslau". Niezłe, choć miejscami autor wciska zbyt natrętne aluzyjki ;))

"To moja droga", czyli biografia Jacka Kaczmarskiego pióra Krzysztofa Gajdy. Polecam wszystkim fanom (szczególnie Narsilowi, jeśli jeszcze nie czytał), ale nie tylko. Bardzo rzetelne studium, powstałe na podstawie dziesiątków rozmów z osobami znajdującymi się blisko artysty w różnych okresach jego życia. Sporo faktów mało lub zupełnie nieznanych. Autor wyraźnie bardzo dbał o zachowanie trudnego w tym wypadku obiektywizmu, zwłaszcza w opisywaniu życia prywatnego Kaczmarskiego, w którym, jak wiadomo, ów pozostawił po sobie sporo zgliszczy. No i przede wszystkim naprawdę fajnie się czyta. 8/10

O "Bajkach dla dorosłych" słów kilka...

I niezłe pozostało do końca. Ot, takie tam czytadełko. Troszkę wkurzające były pseudopopisy autora dotyczące aluzji co do powojennych losów niektórych budynków, co Ziemiański podkreślał dość nachalnymi porównaniami czy sugestiami ("jak Feniks z popiołów", "jak kameleon" itp.). Nawet mnie, rodowitego wrocławiaka, przestało to śmieszyć w połowie książki. Ogólnie - taka powieść na jeden raz. 5/10