Wieża Błaznów

'Króla szczurów' czytałam w późnej podstawówce, to był mój pierwszy Clavell - pamiętam, że na tamtym etapie wbił mnie w podłogę i zamiótł mną wszystkie kąty ;)

Bohaterowie umierają Stovera faktycznie czyta się samo. A sposób na powiązanie s-f i fantasy budzi pewne skojarzenia z PLO. W każdym razie podobało mi się i zachciało mi się więcej. Wprawdzie Ostrze Tyshalle'a jakby rozkręca się wolniej, ale jakoś mam przeczucie, że jak się już rozkręci, to będzie niezła jazda. Tak czy siak, na razie nawet Peanathema i Dziewczyna, która igrała z ogniem poszły w odstawkę. :)

Owszem, Stover to świetna rozrywka, ale odstawianie na jego rzecz Stephensona to lekka przesada IMVHO:)

Spodziewałem się, że możesz tak napisać. :) Może to dlatego, że Peanathemy zdążyłem przed Stoverem przeczytać zaledwie kilkanaście stron. A zanim się obejrzałem, byłem w połowie Bohaterów. :)

Przyznam się, że również skuszona opiniami różnymi zakupiłam bestseller. Konkretnie pierwszą część Millenium, które okazuje się być... całkiem ciekawe, ale bez wodotrysków powszechnie zapowiadanych. Czytam sobie po kilkadziesiat stron przed snem i jakoś nie gryzę pazurów nie mogąc odgadnąć kto zabił ( i czy w ogóle).
No ale, jestem dopiero w 2/5 książki :-)

Natomiast za mną obie cześci Ostrza Tyshalle'a, które w najlepszym razie mogę uznać za dobre. Owszem, czyta się łatwo, ale jakoś tak... papierowo. W sensie, psychologia postaci leży i kwiczy.Owszem, fajny język, fabuła daje radę ( fajna otwierająca retrospekcja), ale w miarę czytania jest coraz nudniej.
I jakoś ekopropaganda mi sie w oczy rzucała nadmiernie, drogie Bravo, starzeję się?

Głównie za łatwość czytania daję 6,5/10.

I jeszcze jedna książka, mianowicie Trzeci świat Guzka- z pięknie stylizowanym językiem, z bardzo dobrą formą opowieści. Ale. Czy tylko ja czytając miałąm wrażenie, że czytam Inne Pieśni Dukaja napisane przez Kapuścińskiego? Bo przyznam, że wrażenie miałam od momentu wejścia do Trzeciego świata i nie opuściło mnie ono do samego końca.

Jak dla mnie 8/10.

Przeczytałem "Bajki dla dorosłych". Zgodzę się z opinią że opowiadanie Świdziniewskiego było słabe, ale tak samo nie podeszło mi opko Komudy. Jedyne którego nie dokończyłem. Owszem, warsztatowo lepsze, ale historyczna otoczka i brak elementów fantastycznych w przeczytanym fragmencie skutecznie mnie od niego odrzuciły. Reszta zbiorku naprawdę niezła.

Nie wiem, jak daleko dotarłeś w Komudzie, ale spróbuj jeszcze kiedyś, rozkręca się ciekawie, a puenta majstersztyk.

Ależ Vraminie, to jest jedno z najlepszych opowiadań w tym zbiorku.
Wątek fantastyczny też jest. Wnioskuję, że nawet do połowy nie dobrnąłeś?
Zrób drugie podejście- zdecydowanie warto, choćby dla rewelacyjnego zakończenia.

Przeczytałem całego Komudę, ale to nie było dobre opowiadanie. Długie, nudne i pointa też nie zmieniła mojego zapatrywania. Do tego bardzo nieciekawy główny bohater. Już dużo bardziej podobało mi się opko Pilipiuka.
Swoja drogą trochę to dziwne, ale poza tytułowym opowiadaniem Packa to najbardziej mi przypadło do gustu nie opko Anneke, nie opka Grzędowicza czy Kossakowskiej (swoją drogą wszystkie dobre), ale niezbyt lubianej przeze mnie dotychczas Madzik :)

Cóż, ile dup tyle opinii. :) Mnie zachwycił Grzędowicz.

To tak apropos :)


Tak. Żeby jeszcze oprócz wizji świata dał jakąś sensowną fabułę, byłoby rewelacyjnie. A tak jest dobrze :)

Lewa ręka ciemności, czyli książka, którą szerokim łukiem omijałam przez dwa lata. Rewelacja! Podpisuję się pod wszystkimi ochami i achami przedmówców :D

To tak samo jak ja. :D Też dopiero parę dni temu po raz pierwszy przeczytałem i moja opinia pokrywa się z twoją. :D

Ja czytałam przed miesiącem leżąc w gorączce, a już żałuje że oddałam ją Bibliotece... Jak na razie nie zawiodłam się na żadnej z książek pani Le Guin :) Podpisowuje się i macham:P

Ja się zawiodłem na "Najdalszym brzegu" - wszyscy pieją z zachwytu a mnie znudziło. Poza tym niespecjalnie podobały mi się "Tehanu" i "Inny wiatr".