Wieża Błaznów

Dzięki za wyjaśnienia. Na pomysł z Cyfral nie wpadłem, faktycznie, coś w tym może być. Ale - jak pisałem - nie przeszkadza mi to. Na razie zrobiłem sobie przerwę w PLO na rzecz "Zbieracza Burz", skończę i wracam do Grzędowicza.

Dochodzę do wniosku, że za PLO zabiorę się dopiero PO tym jak dostępny będzie tom czwarty.

Na razie odświeżanie dobrej klasyki. 'Tai Pan' Jamesa Clavella.

Mam zamiar niedługo hurtowo uzupełnić braki w Clavellu, bo jak na razie znam tylko Króla szczurów.

Oj, to uzupelnij koniecznie :))) Sama sie zmagam z "Gai-jinem" - przy czym zmaganie sie nie ma nic wspolnego z jakoscia lektury, ale raczej z tym, ze ksiazka jest moja, a nie biblioteczna (w dodatku w oryginale i strasznie drobna czcionka drukowana), wiec co chwila odkladam ja na rzecz pozycji z biblioteki. Ale juz sie boje dnia, kiedy ja skoncze, i bede mogla/musiala powiedziec: Ot, i wszystko... ;(

W takim razie jako następną powieść polecam "Shoguna". :)

Względnie "Tai-Pana" (moja książka roku 2009 ;). W każdym razie obczaiłem, że te dwie najpierw, potem dopiero "Gai-Jin" i "Noble House" (czy odwrotnie, zapomniałem). Chodzi o chronologię i smaczki w nawiązaniach.
Ja w tym kwartale zabieram się za "Shoguna".
Jak dla mnie pisarz kultowy, absolutnie obowiązkowy. TRZEBA znać.

Z Clavellem to jest zasadniczo tak, że od której strony by go nie ugryźć, smakuje fenomenalnie :)

Zaczynałam od "Króla Szczurów", jeszcze w podstawówce; "Shoguna" widziałam w wersji telewizyjnej berbeciem będąc, i w ogóle nie skojarzyłam sobie, że powstał na podstawie książki "tego pana". Na piątym roku studiów zaprzyjaźniłam się z dziewczyną z sinologii, zakochaną w Hongkongu - wcisnęła mi najpierw "Tai-pana", potem "Shoguna", a na końcu "Noble House", który uwielbiam fanatycznie. "Whirlwind" przyplątał się do mnie dzięki koledze, a podczas ostatniego pobytu w Japonii przypadkiem wygrzebałam w księgarni "Gai-jina": i jak już wspominałam, bujam się z nim w tę i wew tę, o ja niedobra ;)

Skończyłem "Zbieracza Burz". Pierwszy tom, nie wiadomo ile ma być docelowo i to niestety widać. Autorka naprawdę potrząsnęła światem powieści, trochę zgodnie z zasadą Hitchcocka, lecz nie ustrzegła się dłużyzn. Są znani z "Siewcy" bohaterowie (ale nie wszyscy - gdzie, ja się pytam, jest Drago Gamerin?) w sytuacjach które nieco ich przerastają, co niektórzy powtarzają przy każdej możliwej okazji, do znudzenia. Otrzymaliśmy zawiązanie grubszej akcji, bardzo rozbudowane rozdanie, które jednak mogłoby być nieco krótsze. Nieźle, ale mogłoby być dużo lepiej.

Lepszy czy gorszy od Siewcy?

A może być jeszcze gorzej?
;)

Jest to pierwszy tom a Siewca to zamknięta całość, więc ciężko porównywać. Jak na razie, niestety gorszy.

Ja naprawdę lubię tych jej aniołów, nawet mimo niekonsekwencji i ewidentnego zachwytu autorki stworzonymi przez nią postaciami (podobnie było w jakiejś książce Dana Browna, którą ostatnio miałam w ręku - autor pięć razy na trzech stronach poinformował mnie, że bohater mieszka w wiktoriańskim domu i nosi tweedowe marynarki), mimo tego wszystkiego lubię ich, ale jak niedawno powtórzyłam sobie opka anielskie, to zawyłam. Gdzie ona zgubiła cały humor, który ratował jej teksty? Bez niego jest to tylko grafomania, nawet jeśli wstawi tam tych wszystkich sympatycznych skrzydlatych i obuduje to starożytną mitologią.
Za Zbieracza na razie się nawet nie biorę, to, co zobaczyłam z tyłu okładki (jakieś modły brzmiące nad wyraz sztucznie) mnie zniechęciły.

Vide wyżej ;p
Dzięki Vraminie. To mi daje obraz :)
Będąc młodą studentką podobały mi się opowiadania anielskie. Siewca był... był bez szaleństw, ale przeczytałam bez specjalnego bólu. potem nawet kupiłam "Więzy Krwi" i tu mi już ostro zazgrzytało. Bardzo ostro. A potem dostałam (później oddałam dawcy) "Rudą Sforę", o której szeroko wypowiedziałam się w innym dziale (przeznaczonym do tego typu pozycji). Pozytywnie zaskoczyło mnie natomiast opowiadanie w "Bajkach". Moim zdaniem było naprawdę niezłe.
Zastanawiałam się czy dałabym radę przełknąć, ale już widzę, że a) to ma być w tomach, b) skoro Siewca w jednym tomie był tylko znośny, to nie jestem ciekawa, jak powieść siewcopodobna ma być przyswajalna w tomach kilku. Dlatego na razie spasuję. Mam bardziej ambitne pozycje.
I pytanie przy tym: czy ktoś czytał "Kłamstwa Locke'a Lamory" i mógłby wystawić obiektywną opinię?

"Niecni dżentelmeni" - czyli Locke Lamora, są jedną z najlepszych serii ostatnich lat. Czytaj w ciemno.

Obiektywną - nie. Subiektywną - jak najbardziej :D:D:D
CZYTAĆ , CZYTAĆ, CZYTAĆ i śmiać się do rozpuku :D:D:D:D